Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2016

ΤΑ ΖΩΑ ΜΟΥ





10/1/2017

14/12/16

27/11/2017




Τα πρώτα κουταβάκια μας 20/11/2016
Meine ersten Hundebabys

Δε θα σ΄ εγκαταλείψω ποτέ- ποτέ.
 Ich verlasse euch nie, nie!

1!2!3! Πάμε!!!              Περίμενε με γαβ γαβ
1,2,3 Los!   
Warte auf mich,  wau, wau

Έλα μη φοβάσαι...
 Komm, hab keine Angst!

Βοήθεια σφήνωσα.
 Hilfe, ich bin eingeklemmt!

Πού είναι ο φιλαράκος μου;
 Wo ist mein Freund?!?

Θα περιμένω, που θα πάει θα ΄ρθει
 Ich warte. Er wird schon kommen!

Είναι δύσκολο να είσαι μαμά ........... μα τόσο υπέροχο.......
 Es ist schwer, Mutter zu sein, aber so toll!

Παιδιά ώρα για μάθημα------- μασουλάτε αντικείμενα
Έεεε μη σκάβεις, πρόσεχε στο μάθημα. 
Τι είπαμε;  μασουλάμε.  Δεν σκάβουμε.

 Kinder, es ist Zeit für die Lesestunde.
Kaut an den Sachen rum!
Hallo, grabe nicht, achte auf dem Unterricht!
Was machen wir gesagt, wir kauen?! Wir graben nicht!



Μη με κοιτάζεις έτσι.
 Schau mich nicht so an!

Ε που πάτε από ΄δω-------------Καλά καλά έρχομαι και ΄γω
 Hallo, hier geht es nicht entlang!
Also gut, ich komme auch!

Χτένισμα το λένε αυτό;
 Das soll eine Frisur sein?!?!

Είμαι κούκλα..
 Ich bin eine Schönheit!

Από τα πρώτα σκυλάκια της αυλής
 Das sind die ersten Hunde unseres Gartens
 
Ποιός είναι ποιό άσπρος;
Wer ist am weißesten?

      Ααουουουουυ!
 Jaul, jaul




Δίας το πιο έξυπνο και πιστό γατί στον κόσμο.
Έκανε ότι του έλεγες, ώσπου μια μέρα που με είχε καταγρατζουνίσει τα χέρια, ίσως από την υπερβολική του αγάπη προς εμένα, ενώ τα παιδιά ούτε μια στάλα γρατζουνιά, του είπα  δείχνοντας τα ματωμένα χέρια μου. " κοίτα τι μου έκανες, με πονάς, εγώ θέλω να σ΄αγαπάω αλλά αν κάνεις έτσι θα πάψω να σ΄αγαπώ, κατάλαβες; αλλά εγώ θέλω να σ΄αγαπώ " Το επανέλαβα άλλες δύο φορές, με κοιτούσε με κάτι μάτια που έβλεπα για πρώτη φορά, δεν περιγράφονται. Ήθελα να του ζητήσω συγνώμη και να τον αγκαλιάσω μα φοβόμουν πως θα με γρατζουνίσει πάλι από αγάπη, γιατί οι γάτες έτσι ξέρουν να αγαπούν.
Ήταν η τελευταία φορά που τον είδα. Έφυγε επειδή μ΄αγαπούσε και δεν ήθελε να με κάνει να υποφέρω, ήξερε πως τον αγαπούσα, αλλά και αυτός ήξερε πως δεν μπορούσε να μ΄αγαπά χωρίς να με γρατζουνά, ήμουν το ταίρι του, δεν ήθελε να πάψω να τον αγαπώ.
  Όμως πρέπει να ερχόταν κρυφά για να με βλέπει γιατί μετά από δυό χρόνια που έφυγε και περνούσα δύσκολες καταστάσεις , του ζήτησα κοιτώντας στον αέρα και με μάτια κλαμένα να έρθει να τον δω έστω ακόμη μία φορά,  να δω ότι είναι καλά, να με συγχωρέσει και να νιώσω πως ξέρει πως τον αγαπώ, και ότι δεν έφυγε γιατί πίστευε πως δεν τον αγαπούσα.
Την άλλη μέρα το πρωί στις 7:30 π.μ , ήρθε ανέβηκε  και κάθησε πάνω στην αποθήκη για να μπορώ να τον δω από το παράθυρο της κουζίνας. Μα δεν μπόρεσα να κατεβώ αμέσως γιατί είχα άρρωστο τον σύζυγο μου. Του είπα με την σκέψη ευχαριστώ που ήρθες μα δεν μπορώ να κατέβω, ο Ηλίας με χρειάζεται, έμεινε ακόμη λίγο και έφυγε.
Η αγάπη όλα τα μπορεί.










Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου